Er worden verschillende fasen van bewustzijn gedefinieerd, bij kennis, verminderd bewustzijn, bewusteloos en diep bewusteloos.
De mate van bewustzijn van een slachtoffer controleer je door hem (hard genoeg) aan te spreken, liefst bij naam. Wordt hier niet op gereageerd, geef dan een pijnprikkel door in de monnikskapspier (m. Trapezius) te knijpen. Let hierbij op iedere vorm van mogelijke reactie van je slachtoffer. Een kreun of beweging van de teen telt ook als reactie!
Zie je bij toedienen van een pijnprikkel geen reactie, dan spreken we van diepe bewusteloosheid oftewel coma. Reageert het slachtoffer niet op aanspreken, maar wel op een pijnprikkel dan is er spraken van bewusteloosheid.
Is iemand bewusteloos, dan is hij per definitie in gevaar. Roep dan ook altijd deskundige hulp in via 112.
Is het slachtoffer wel aanspreekbaar, maar spreekt verward, dan noemen we dat verminderd bewustzijn. In dit geval is het geruststellend om te weten dat andere vitale functies aanwezig zijn. Iemand die spreekt heeft per definitie ademhaling en circulatie. Ook in dit geval is het meestal raadzaam een arts te waarschuwen.
in afwachting op deskundige hulp kun je als hulpverlener niet veel doen. Het enige nuttige wat je kunt doen is iets lastigs, namelijk niets doen. Als hulpverlener moet je alleen blijven controleren of de andere vitale functies aanwezig blijven. Verder kun je eventueel knellende kleding losmaken.
Stabiele zijligging is niet nodig indien je bij je slachtoffer kunt blijven. Doe dit dus ook niet als het niet nodig is.
Het suikergehalte in het lichaam is nauw gereguleerd door het hormoon insuline. Bij suikerziekte zijn hier problemen mee, er zit dan te wienig of te veel suiker (glucose) in het bloed.
Een suikerpatient heeft bijvoorbeeld te weinig gegeten, veel gesport en het suikergehalte is te laag geworden. Je zal dan de volgende symptomen zien:
Iemand zal vaak zelf ook aangeven honger te hebben en klagen over hoofdpijn. Is iemand nog goed bij kennis, geef dan altijd iets te eten of drinken, in ieder geval iets met suiker, bijvoorbeeld brood, suikerklontjes koekjes etc. Is iemand niet goed bij kennis, geef dan niets. Je zult dan echt moeten wachten op deskundige hulp.
Dit kan ontstaan doordat iemand vergeet insuline te spuiten, te weinig drinkt (warme zonnige zeildagen!) etc. Het komt minder voor dan te weinig suiker en zal langzamer ontstaan.
Beelden hierbij zijn:
bij dit beeld altijd ee ndeskundige erbij halen, het ontstaat traag maar is gevaarlijk. Aangezien het een chrinische ziekte is zullen de meeste patienten het van zichzelf weten en zullen ze vaak een insuline spuit op zak hebben, zoek hier dan naar!
Epilepsie is een ziektebeeld waarbij er aanvalsgewijs veranderingen in de elektrische activiteit van de hersenen zijn. De aanvallen gaan soms vooral door een aura, een gevoel van anders zijn, iets vreemds horen, ruiken, lichtflitsen zien, etc. Het begint dan met een bewustzijnsverlies van enkele seconden tot minuten. Tijdens een aanval zullen de spieren afwisselend aanspannen. je ziet een patient dan schokken en door moeilijk ademhalen soms blauw aanlopen. De ogen zijn omhoog gedraaid en je ziet door versterkte speekselafscheiding 'schuim' rond de mond.
Dit duurt niet meer dan enkele minuten, waarna iemand geleidelijk weer bij komt.De ehbo die je kan geven is beperkt tot het voorkomen dat de patient zich verder verwondt.
Als bekend is dat iemand epilepsie heeftis meestal geen professionele hulp nodig. dit is wel het geval anls een aanval langer dan enkele minuten duurt of een volgende aanval begint zonder dat iemand bij bewustzijn is geweest, bel dan een ambulance.
Hyoerventilatie kan optreden tengevolge van een lichamelijke ziekte of ten gevolge van iets psychisch zoals angst. Er komt door ovrematig ademen te weinig kooldioxide (CO2) in het bloed waardoor de bloedvaten gaan vernauwen. Er komt dan minder bloed, dus minder zuurstof bij de hersenen.
Hyperventilatie herken je aan:
Als iemand flauwvalt zal de ademhaling automatisch rustiger worden. Iemand komt dan snel weer bij.
De beste EHBO is hier iemand gerust stellen. Probeer iemand te helpen om rustiger te ademen door bijvoorbeeld het tempo aan te geven.